Valentina Karga

Exercises in Walking and Talking — OPEN CALL

 

For the exhibition ‘A Thousand doors’ in Gennadius Library, Athens, May 3rd-May 31st, 2014

EN//Growing up in an ever-demanding online world, I feel more and more overwhelmed by the amount of information I am dealing with. I have the peculiar feeling that my body and brain have been co-opted and became the invisible cable where information streams are passing through. My very own biological cells; they are mine and yet they are not. I have no tangible evidence. Maybe you feel like this as well. I am struggling finding my own voice, but at the same time I feel that my brain’s capacities are growing exponentially faster than my body’s. The restriction of movement variety due to education, work and technology led to a deterioration of the body, while the brain becomes an acrobat of information. Digitalization is not a mere technological process. It is very much entangled with social and cultural and economic processes and can potentially influence our perception of knowledge, our bodies, power relations, the nature of labor. One of the consequences is the immaterialization of labor and production. This is not merely a bad thing, since it largely replaced repetitive manual tasks with more creative ones but we have to admit that opened up the possibility to commodify everything. The production and reproduction of all aspects of social life became an economic matter; language, feelings, knowledge, affects, desires, everything can be sold and consumed.This explains to a certain extend why knowledge is replaced with information and how communication is reduced to a mere circulation of them. Haunted by the lack of time to catch up with everything, it seems that we are losing the ability to exchange experiences and tacit knowledge, to reach a different level of knowledge than what search engines can offer us, to tell stories, to listen. R. Sennett* writes that really talking with somebody is a form of cooperation that manifests through mutual pleasure, even if both partners do not think consciously that they are cooperating. The ‘Exercises in walking and talking’ is dedicated in finding such moments of real cooperation among its participants, but also in seeking one’s actual thoughts, freed by any short of economization, and in embodiment of these thoughts. After all, aisthesis, in the literal sense of perception, is still a very analog process, since our body is only able to perceive information in the form of non-discrete signals. For the month of May, Ι invite you at the Gennadius Library to co-create the exercises. There are absolutely no requirements apart from your engagement.The form and content of the subsequent sessions is informed by what happens and who takes part.

*R.Sennett, Together; the rituals, pleasures and politics of cooperation, Yale University press, 2012, p.5

Opening days and Hours: Wednesday – Sunday,15.00 – 20.00

Special days:

Saturday, 10th May, 19.00 – 21.00:  Symposium on Walking and Talking

Saturday, 17th May, 16.00 – 21.00: Walking and Talking Marathon (from Gennadius to the sea) Meeting point: Gennadius Library. Please wear comfortable clothes and walking shoes.

Saturday, 31th May, 18.00 – 21.00: Collective Walking and Talking (the people that participated over the course of the month are invited to practice the exercise with others)

GR// Ασκήσεις Κήπου· περίπατος και συνομιλία Για την έκθεση «A Thousand doors» στην Γεννάδιο Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 3 – 31 Μαΐου 2014

Μεγαλώνοντας σε έναν διαρκώς απαιτητικότερο διαδυκτιακό κόσμο, αισθάνομαι ότι καταβάλλομαι όλο και πιο πολύ από τον όγκο πληροφοριών με τις οποίες έρχομαι σε επαφή. Κατά περίεργο τρόπο, έχω αίσθηση ότι κάποιος σφετερίζεται το σώμα και το μυαλό μου καθώς αυτά έχουν γίνει εκείνο το αόρατο καλώδιο μέσα από το οποίο εισρέουν όλες οι πληροφορίες. Τα ίδια τα βιολογικά μου κύτταρα· είναι δικά μου αλλά και δεν είναι. Δεν έχω απτές αποδείξεις. Ίσως να αισθάνεστε κι εσείς το ίδιο. Ενώ αγωνίζομαι να βρω την δική μου φωνή, την ίδια στιγμή αισθάνομαι ότι οι ικανότητες του μυαλού μου αναπτύσσονται σημαντικά γρηγορότερα από εκείνες του σώματος μου. Ο περιορισμός ποικιλίας κινήσεων εξαιτίας της εκπαίδευσης, της εργασίας και της τεχνολογίας υποβαθμίζουν το σώμα σε σχέση με το μυαλό που εξελίσσεται σ’ έναν ακροβάτη των πληροφοριών. Η ψηφιακοποίηση δεν είναι απλά μια τεχνολογική διαδικασία. Εμπλέκεται πάρα πολύ με κοινωνικές, πολιτιστικές και οικονομικές διαδικασίες και μπορεί ενδεχομένως να επηρεάσει την αντίληψή μας για την γνώση, το σώμα, τις σχέσεις εξουσίας, την φύση της εργασίας. Μια από τις συνέπειες είναι η αποϋλοποίηση της εργασίας και της παραγωγής, πράγμα όχι απαραίτητα αρνητικό, δεδομένου ότι αντικαταστάθηκαν ευρέως οι επαναλαμβανόμενες χειρονακτικές εργασίες με πιο δημιουργικές. Θα πρέπει όμως να παραδεχθούμε ότι έτσι δόθηκε η δυνατότητα να εμπορευματοποιηθούν τα πάντα. Η παραγωγή και η αναπαραγωγή όλων των πτυχών της κοινωνικής ζωής είναι πλέον ζητήματα οικονομικής φύσης: γλώσσα, συναισθήματα, γνώση, συγκινήσεις, επιθυμίες, τα πάντα μπορούν να πωληθούν και να καταναλωθούν. Αυτό εξηγεί σε κάποιο βαθμό το γιατί η γνώση έχει αντικατασταθεί με την πληροφορία και το πώς η επικοινωνία έχει περιοριστεί απλά στην κυκλοφορία της. Καταδιωκόμενοι από την έλλειψη χρόνου να προλάβουμε τα πάντα, φαίνεται ότι χάνουμε την ικανότητα να ανταλλάσσουμε εμπειρίες και άρρητη γνώση, να φτάνουμε σε ένα διαφορετικό επίπεδο γνώσης από αυτό που προσφέρουν οι μηχανές αναζήτησης, να διηγούμαστε ιστορίες, ν’ αφουγκραζόμαστε. Ο R.Sennett* γράφει ότι το να μιλάς πραγματικά με κάποιον είναι μια μορφή συνεργασίας που εκδηλώνεται μέσα από την κοινή ευχαρίστηση, ακόμα κι αν κανείς από τους δύο συμμετέχοντες δεν αντιλαμβάνεται συνειδητά ότι συνεργάζεται. Oι ‘Ασκήσεις Κήπου’ είναι αφιερωμένες στην ανεύρεση τέτοιων στιγμών πραγματικής συνεργασίας μεταξύ των συμμετεχόντων, και, ταυτόχρονα, στην αναζήτηση των πραγματικών τους σκέψεων, απελευθερωμένων από κάθε είδους εξοικονομικοποίηση, καθώς και στην ενσωμάτωση αυτών των σκέψεων. Ούτως ή άλλως, η ‘αίσθησις’, με την κυριολεκτική έννοια της αντίληψης, εξακολουθεί να είναι μια πολύ αναλογική διαδικασία, μια που το σώμα μας είναι ικανό να αντιλαμβάνεται τις πληροφορίες μόνο υπό μορφή μη διακριτών σημάτων. Για τον Μάιο μήνα, σας προσκαλώ στην Γεννάδιο Βιβλιοθήκη για να δημιουργήσουμε από κοινού τις άσκησεις. Δεν υπάρχει καμία απολύτως απαίτηση εκτός από τη θέληση σας για συμμετοχή. Η μορφή και το περιεχόμενο των προσεχών συνεδριών θα προκύψει από αυτά που θα συμβαίνουν και αυτούς που θα λάβουν μέρος.

Ημέρες και ώρες λειτουργίας : Τετάρτη με Κυριακή, 15.00 – 20.00

Ειδικές ημέρες:

Σάββατο 10 Μαΐου, 19.00 – 21.00 : Συμπόσιο «περιπάτου και συνομιλίας»

Σάββατο 17 Μαίου, 15.00 – 21.00 : Μαραθώνιος «περιπάτου και συνομιλίας» (από την Γεννάδιο έως την θάλασσα) Τόπος συνάντησης: Γεννάδειος Βιβλιοθήκη. Φορέστε άνετα ρούχα και παπούτσια περιπάτου.

Σάββατο 31 Μαΐου, 18.00 – 21.00 : Συλλογικός «περίπατος και συνομιλία» (οι άνθρωποι οι οποίοι συμμετείχαν κατά την διάρκεια του μήνα, προσκαλούνται να επαναλάβουν την άσκηση με άλλους)